Art shaker by Monique

W ostatniej chwili czyli zimowe krajobrazy w miniaturze

2012-02-07T17:30:00.003+01:00

Właściwie zastanawiałam się, czy to jeszcze wypada pokazać... bombki z niespodzianką w środku... Stwierdziłam jednak po namyśle, że skoro za oknem zima rozgościła się dopiero w ostatnich tygodniach to bez skrupułów mogę pochwalić się zimowymi krajobrazami. Wykonałam ich aż 9, a każda była inna - inny domek z tekturki, a nawet inne położenie terenu. Zachęcam przy okazji wszystkie artystyczne dusze, które jeszcze nie próbowały, do wykonania ich choć zdaję sobie sprawę, że to praca dopiero na rękodzieło w grudniu. :-) Natomiast polecam to przedsięwzięcie, bo nie jest skomplikowane, a efekt daje satysfakcję. Budzi też pytania typu "jak włożyłaś do środka miniaturowe domki i choinki?". Praca z bombkami jest też szalenie inspirująca i twórcza, poza tym jest coś magicznego w tych malutkich światach. A oto moje zimowe krajobrazy...

A poniżej kilka zdjęć z pola bitwy czyli w trakcie pracy...

I znów anioły w moim domu...

2012-01-14T08:00:00.000+01:00

Obok ikon, które powstały w ostatnich tygodniach, wykonałam też ozdobne deseczki, na ktróych zamieszkały anioły. Techniki różne, złocone folią jak w przypadku ikon oraz zdobione pastą strukturalną i pozłacane farbą akrylową - taka odmiana. :-) Jakoś mam słabość i uwielbiam wizerunki aniołków...

Nie wiadomo dlaczego, zrobiłam już wiele chusteczników i drewnianych ozdób dla moich bliskich oraz na sprzedaż, a dla siebie jeszcze nic nie mam. Cały czas czekam na odpowiedni motyw, ciągle też brak czasu, ale wiadomo, że to tylko wymówka... Zostałam jednak w ostatnich miesiącach przyciśnięta do ściany i dla domu wykonałam szafkę na klucze. Miała być prosta i retro i mam nadzieję, że to mi się udało: zastosowałam prosty motyw z serwetki z ziołami, postarzyłam jedynie patyną. Klucznik zawisł na ścianie zanim zdążyłam zrobić zdjęcia. Tak więc fotki powstały już w ciemnym korytarzu ze sztucznym światłem.

Idealne na rękę!

2012-01-12T16:24:00.001+01:00

Wespół zespół z moim bratem powstała seria bransoletek modułowych. Mają przeważnie energetyczne cytrusowe barwy, które nadadzą koloru każdemu szaremu zimowemu dniu jak choćby ten dzisiaj. Są też romantyczne różane czy złoto-czerwone. Każda bransoletka to niepowtarzalny zestaw różnorodnych koralików! Jeśli komuś przypadłyby do gustu, proszę o kontakt mailowy: mezzanotte@o2.pl, cena 40 zł/szt.

Gorąco zachęcam i pozdrawiam!

Mandarynki i pomarańcze - bransoletka

Cynamonowa bransoletka

Jarzębinowa bransoletka

Przepiórka - bransoletka modułowa z nakrapianymi koralikami

Słoneczna bransoletka z kolczykami gratis

Różana bransoletka

Skarby Neptuna - bransoletka z zawieszką na telefon gratis

Świeże cytrusy - bransoletka z koczykami gratis

Limonkowa romantyczna bransoletka

Złoto i czerwień - ponadczsowa klasyka - bransoletka z kolczykami gratis

Ikony w decoupage

2012-01-02T19:12:00.000+01:00

Przed świętami powstało kilkanaście ikon wykonanych na drewnianych deskach w technice decoupage. Oczywiście to tylko podróbki ikon, takie "wariacje" na temat. Dlaczego? Prawdziwe ikony nie są zwykłymi obrazami, o czym pisałam WCZEŚNIEJ.

Zaczęły powstawać ok. IVw., a ich wygląd oraz przekaz są związane ściśle ze światopoglądem oraz estetyką bizantyjską. Sztuka bizantyjska miała zbliżać ludzi do świata niebiańskiego i odzwierciedlać kult Boga. Przez podkreślanie, że ikony są oknem do Nieba, że są objawem duchowości - obchodzono mojżeszowe przykazanie tworzenia i oddawania czci obrazom.. A więc ikonom można było oddawać cześć, bo były natchnione. Uważano, że ciała są symbolami duszy. Święci przedstawiani na ikonach posiadają cechy transcendentne, ich postacie są zdematerializowane, o wydłużonych proporcjach. Są też statyczni, nie gestykulują, zwróceni frontalnie do widza. Twarz nie wyraża żadnych uczuć, usta są bez uśmiechu, a centrum ikony są oczy postaci. Odbiera się wrażenie, że wszystkie ikony są do siebie podobne - są bowiem przedstawiane w podobny sposób. To więc, że ikony wyglądają - mówiąc nieco kolokwialnie - na dość prymitywne, to nie wina niewiedzy, czy braku umiejętności malarza, ale wynik filozofii i sposobu myślenia.

Wszystkie ikony posiadają złote tło zwane światłem - sprawia ono złudzenie odrealnienia obrazu. To, że obrazy te nie posiadały perspektywy, ani światłocienia to również sprawa filozofii - bo przecież w królestwie niebieskim, a takie było przedstawiane na ikonach - nie ma cieni.

Od XIIw. ikony zaczęto łączyć w większe przegrody, tworząc IKONOSTAS - ten kto był kiedyś w cerkwi, będzie wiedział co mam na myśli - to zasłony oddzielające pomieszczenie gdzie odbywa się główna częśc nabożeństwa od części przeznaczonej dla wiernych. Były ułożone w określonej kolejności tworząc swoistą Biblię Pauperum, czyli obrazy mające przybliżyć religię osobom, które nie umiały czytać - za pomocą bowiem obrazów każdy mógł zbliżyć się do Boga.

        Najsłynniejsze przedstawienia na ikonach to:
- Mandylion - odbicie na chuście, sama twarz Chrystusa w aureoli; był często umieszczany nad drzwiami lub przy wejściu do kościoła,
- Hodigitria -Matka Boska Przewodniczka - przedstawiona frontalnie, w zastygłej nieruchomej pozie, podobna do Matki Boskiej Częstochowskiej, np. Hodigitria Nowogrodzka;
- Eleusis - Matka Boża Miłościwa, np. Matka Boska Włodzimierska na ikonie Andrieja Rublowa,
-Blacherniotissa - Matka Boska Orantka;
- Trójca Święta - najsłynniejsza to "Ikona Trójcy Świętej" Andrieja Rublowa w katedrze Zaśnięcia Matki Bożej w Moskwie.
         To tyle na temat prawdziwych ikon. Z ikonami związane jest pojęcie ACHEIROPOIETOS - niestworzone ludzkimi rękoma, to chyba najbardziej widoczna różnica pomiędzy tymi prawdziwymi, a rękodziełem w technice decoupage, które wykonałam. Pomimo tego, wrażenia estetyczne są podobne...
         Pozdrawiam! :-)

Świąteczne pomysły na prezenty

2011-12-09T16:03:00.000+01:00

W zeszłym roku przed świętami Bożego Narodzenia zdążyłam tylko - na chwilę przed pakowaniem na prezent - zrobić zdjęcia. Później zapomniałam o nich, a ponieważ są w klimacie gwiazdkowym, więc dziś zamieszczam. Co w tym roku robię, to na na razie niespodzianka, ale rok temu powstały kalendarzyki wydzierane na drewnianych postarzanych i przecieranych w stylu shabby chic deseczkach. Polecam Wam ten pomysł, ponieważ to proste, szybkie i tanie w wykonaniu, a bardzo cieszy.

Jak je wykonać? Deseczki najpierw pomalowałam brązową farbą akrylową. Po wyschnięciu brzegi i wybrane miejsca na powierzchni przetarłam świeczką. Na wierzch nakładamy farbę w kontrastowym kolorze - np. "pastelowa orchidea" Dulux. Po wyschnięciu farby papierem ściernym przecieramy delikatnie powierzchnię - w miejscach gdzie wtarliśmy świeczkę ukaże się nam farba spodnia czyli w tym przypadku brązowa. Teraz ozdobienie deseczki - może być to motyw z serwetki albo jak w moim przypadku - wydruk z drukarki laserowej. Jego brzegi opaliłam nierówno nad świeczką, by wzmocnić efekt postarzenia. Wybrany motyw przyklejamy klejem do decoupage. Całość lakierujemy np. lakierem akrylowym, który szybko schnie. Pod obrazkiem przyklejamy tylną okładkę kalendarza, ja użyłam niezawodnego kleju polipropylenowego, dostępnego w marketach budowlanych. Jego zaletą jest to, że robi się przeźroczysty i naprawdę dobrze trzyma. Teraz pozostaje opakować np. w celofan i kalendarzyk gotowy.

Miałam też woreczki z organzy oraz lnu, które ozdobiłam świątecznymi motywami z serwetek - tu potrzebny jest preparat np. firmy Heritage "Acrylic Extender". Do środka nasypałam ususzoną lawendę i voila!

Witaj na świecie maleńka!

2011-11-21T19:03:00.002+01:00

Wraz z wszelkimi zmianami w moim życiu w ostatnim czasie oraz z przeprowadzką postanowiłam, że zainwestuję w maszynę do szycia i sama uszyję sobie zasłony i ozdoby do nowego domu. Moje ostatnie kontakty w tej dziedzinie zakończyły się jakieś 10 lat temu, ale będąc przekonana, że tych umiejętności się nie zapomina tak jak jazdy na rowerze, zainwestowałam w całkiem zgrabną nową maszynę Singer. Po zakupie pojawiło się pytanie, od czego zacząć tą nową znajomość... tu poszłam dość ambitnie i hm, chwyciłam projekt anioła Tildy. Kupiłam materiały, nici i zaczęłam tą jakże ciekawą, ale też obarczoną potem i napadami zwątpienia drogę przez mękę. Projekt na pierwszy rzut oka dokładny, w trakcie realizacji zaczął sprawiać kłopoty związane z brakiem dokładniejszych szczegółów i wskazówek np. jak wykonać włosy lalki. Ale uparcie postanowiłam, że dobrnę do końca i Tilda musi być. Zwłaszcza, że ostatnio zwariowałam na punkcie norweskich ozdób twórczyni tego stylu, Tone Finnanger. Zainteresowanych i niewtajemniczonych odsyłam do poniższej strony strony Tildy, a chętnych do obejrzenia wyniku moich prac.

Zaczęło się od stosu materiałów...

...Na początku były nogi...

...ręce i nogi w komplecie, ale goła i łysa, dobrze że nie miała jeszcze oczu i lusterka w pobliżu...

... proporcji Tildzie może pozazdrościć każda modelka: nogi są dłuższe od reszty korpusu...

gotowa panna, nieprzypadkowo przysiadła na kuferku z Audrey Hepburn, ikoną stylu...

i jeszcze ujęcie w całości...

moja Tilda, jak typowa kobieta wdzięczyła się do obiektywu z każdego profilu...

Moją fascynację norweskimi ozdobami rozpoczął prezent od przyjaciółki z Anglii i komplet czterech książeczek, niestety po angielsku. W tym miejscu muszę się podzielić z wszystkimi miłośnikami Tildy moim odkryciem - istnieją polskie książki z propozycjami Tone Finnanger i jej wykrojami, sama znalazłam je przypadkowo w księgarni. Nie rozumiem, dlaczego są tak słabo rozreklamowane, podczas gdy wiele osób je szuka? W tytule nie pojawia się Tilda, dlatego trudno je znaleźć w księgarniach i internecie. Poniżej przedstawiam jak wyglądają, dotychczas znalazłam trzy:

Gorąco je polecam, bo są pełne wykrojów i opisów. Żeby jednak nie było, że skończyło się na uszyciu Tildy- uszyłam też zasłony wraz z szarfami, które upięłam po bokach okna.

Magnesy

2011-11-11T13:19:00.000+01:00

W ostatnim czasie powstały też nowe magnesy. Oprócz kwadratowych, które już wcześniej wykonywałam, są też duże okrągłe o średnicy aż 6 cm !

Pobawiłam się też w spękania sotille na wypukłej stronie szkła, powstał różany magnes...

A tu delikatne spękania ale od strony obrazka...

Nowe wzory kwadratowych magnesów...

...a także małe błękitne szkiełka - jak np. te poniżej słodkie jak landrynki misie...

Prezent dla Młodej Pary

2011-11-07T18:56:00.001+01:00

Po dłuższej nieobecności, dłuższej niż bym tego chciała i niezależnej ode mnie, powracam. Powstało pudełko na herbatę utrzymane w kolorach bladego różu i zieleni, które podarowałam mojej koleżance z okazji jej ślubu.

W środku umieściłam zapakowane w organzę herbatki...

Od środka zamieściłam też postarzane zdjęcie kościoła, w którym Monia ślubowała oraz życzenia ślubne wraz z datą. Wszystkiego Najlepszego Młodej Parze!...

Caravaggio czyli o pewnym wyjątkowym awanturniku

2011-07-23T13:50:00.000+02:00

Dawno, dawno temu żył sobie pewien artysta, który miał bardzo awanturniczą naturę. Same cechy jego pieniaczego charakteru nie są godne pochwały, aczkolwiek to właśnie im zawdzięczamy fakt, że tak wiele wiemy dziś o malarzu żyjącym ponad 400 lat temu. Skąd tyle wiemy o Caravaggio, bo o nim mowa? Otóż bogatym źródłem informacji są dla nas archiwa sądowe w Rzymie, dokumentujące wyczyny i wyskoki artysty, np. "sprawa karczocha", dotycząca obrzucenia kelnera gorącymi warzywami...

Caravaggio tworzył oryginalne obrazy, posługiwał się innowacyjnymi jak na swoje czasy metodami malarskimi - grą światłocieni, a także innowacyjnym podejściem do tematu. Jego dzieła są realistyczne, co często sprawiało, że spotykał się z niezrozumieniem mecenasów i zleceniodawców, wśród których było wiele osób ze świata kościelnego. Uważali oni, że przedstawienia świętych są obrazoburcze i wulgarne. Tak stało się m.in. z obrazem "Śmierć Marii", zamówionym przez karmelitów. Plotka zaś głosiła, że modelem była wyłowiona z wody martwa prostytutka.

Caravaggio "Śmierć Marii"

Podobnie z dezaprobatą spotkał się "Święty Mateusz i anioł", który ukazywał apostoła jako prostego chłopa w ubogim odzieniu, z trudem czytającego Pismo Święte. Odbiorca zrezygnował z obrazu ze względu na "niestosowność i obsceniczność" oraz brudne stopy świętego, zdające się wystawać z obrazu. Na szczęście odrzucane obrazy od razu znajdowały bogatych nabywców i nie stanowiły przeszkody do pozostałych licznych zamówień. Poniższy obraz niestety nie zachował się do naszych czasów i dysponujemy jedynie czarno-białymi zdjęciami.

"Święty Mateusz i anioł"

Zdaję sobie sprawę, że o Caravaggio można by napisać grube książki, a nie o to chodzi by się tutaj przesadnie rozpisywać. Chciałabym podzielić się jedynie z Wami moją fascynacją tym artystą. Dla mnie osobiście fenomen Caravaggia określa jego dbałość o fizyczne detale (Chłopiec z koszem owoców, Chłopiec ugryziony przez jaszczurkę), a także przenikliwa obserwacja obiektu. Skutkowało to z jednej strony realizmem, a z drugiej skomplikowaną psychologiczną budową postaci. Jego artyzm zaś i talent określa innowacyjność podejścia do tematu: krótkie plany sprawiające wrażenie, że postać zdaje się być trójwymiarowa i wychodzić z obrazu. Tak jest w przypadku "Nawrócenia świętego Pawła". Artysta postawił sobie za główny cel przedstawienie duchowego przeżycia, iluminacji wewnętrznej, krytycy przyczepili się do końskiego zadu, który zajmuje dużą część obrazu. Dla mnie cały artyzm określają kontrastowe zestawienia: światła i mroku, tego co pospolite, fizyczne i zwierzęce z tym, co duchowe i wzniosłe. I chociaż na obrazie nie ma Boga ani aniołów, widz nie ma wątpliowści co do nawrócenia spadającego na Pawła.

"Nawrócenie świętego Pawła"

I jeszcze jeden obraz o krótkiej perspektywie - "Ukrzyżowanie świętego Piotra". Postacie zdają się wychodzić z obrazu. O realiźmie zastosowanym przez artystę świadczyć mogą zaś brudne stopy robotnika podnoszącego krzyż. Przed Caravaggio nikt nie śmiał malować postaci o brudnych stopach.

"Ukrzyżowanie świętego Piotra"

Caravaggia uważa się za pierwszego wielkiego artystę barokowego, znalazł wielu naśladowców, a jego styl wytyczył drogę pokoleniu artystów. Ponieważ jednak nigdy nie założył warsztatu, wkrótce jego innowacyjność została zapomniana, gdyż nie rozwinęła się szkoła, która kontynuowałaby jego technikę. Wniósł do sztuki naturalizm, łączący obserwację świata z dramatycznym, teatralnym światłocieniem. Miał ogromny wpływ na barok oraz na takich artystów jak Rembrandt, Vermeer czy Rubens.

Pin up girls czyli dziewczyny na tapety

2011-07-11T21:33:00.000+02:00

Przypomina mi się pewna scena w filmie "Skazany na Shawshank", gdzie aby uwidocznić upływający czas w więzieniu, pokazano kolejne plakaty pięknych dziewcząt, jakie główny bohater zmienia na ścianie celi. Ten popularny głównie w latach 40 i 50 XX wieku trend wiązał się z wieszaniem na ścianie zdjęć atrakcyjnych kobiet tzw. pin up girls ( od ang. pin up - przypiąć), ubranych w skąpe stroje lub kuszące przypadkowo widoczną podwiązką spod sukienki. Uważa się, że najpopularniejszą przedstawicielką stylu pin up girls jest Marylin Monroe.

Znakiem rozpoznawczym tego trendu jest dla mnie artysta Gilette Elvgren. Urodzony w 1914 roku, w latach młodości pracował dla jednej z najbardziej prestiżowych agencji reklamowych w Chicago. Od 1937 roku zaczęły zaś powstawać kalendarze dla wydawnictwa Louis F. Dow z dziewczętami namalowanymi przez niego. W późniejszym czasie tworzył także charakterystyczne reklamy Coca-Coli.

Co jest najbardziej interesujące, obrazy tworzył na podstawie zdjęć (patrz TUTAJ), ale zawsze nanosząc subtelne zmiany np. wyszczuplając łydki, przez co uważa się go za prekursora Photoshopa. Poniżej kilka najpiękniejszych według mnie "dziewcząt do przypięcia" Elvgrena, uwielbiam je. Wszystkie są kuszące, ale jest to kuszenie przypadkowe. Żadna z nich nie jest femme fatale, których mogliby bać się mężczyźni, są to raczej - jak się spotkałam z określeniem- "dziewczyny z sąsiedztwa". I chyba wielu facetów takie sąsiadki chciałoby mieć. :-)

Wszystkie zamieszczone powyżej zdjęcia są autorstwa G. Elvgrena i zamieszczone zostały jedynie w celu informacyjnym, pogłebiającym wiedzę o tym artyście.

Pudełko starego podróżnika

2011-07-06T20:53:00.002+02:00

Ostatnio zdekupażowałam drewniane pudełko. Wykonane w shabby chic, pokryte farbą w kolorze waniliowym, a dodatkowo naniesiony został też preparat postarzający.
Na koniec ozdobiłam pudełko silikonowymi pieczątkami, które uważam za wspaniałe odkrycie, imitującymi stemple pocztowe, na koniec patyna i voila. Tak oto powstało pudełko, które kojarzy mi się z pamiątką po starym podróżniku. :-)

Moja własna kamieniczka

2011-06-10T14:39:00.000+02:00

Obserwowałam często z niemałą zazdrością włoskie blogi pełne zdjęć tegoli, czyli dachówek ceramicznych, na których artystki tworzyły piękne domki - z okiennicami, tarasami i innymi detalami sprawiającymi, że wyglądały jak domki dla krasnali. U nas mało popularne, a szkoda, bo są bardzo piękne. Ponieważ udało mi się znaleźć w galerii papier ryżowy do tegoli, więc postanowiłam stworzyć własną wersję na wazonie z biskwitu. w górnej części posiada on kwadratowe wypustki, w które wkleiłam okiennice, co dodaje efektu przestrzennego. Można go używać go jak zwykłego wazonu, bo od środka jest szkliwiony, ale najładniej się prezentuje na parapecie jako kamieniczka. Zdjęcia nienajlepszej jakości, ale aparat tymczasowo odmówił posłuszeństwa, postaram się je podmienić na lepsze.
Pozdrawiam ciepło wszystkich zaglądających na mojego bloga.

Tace ze spękaniami sotille

2011-05-20T21:12:00.000+02:00

Drewniane tace, z lekkimi cieniowaniami, pokryte delikatnymi spękaniami sotille... Na jednej (chyba) czosnek ozdobny, choć ja nazywam ją tacą z dmuchawcami, na drugiej cytryny i podkładki do kompletu. Ta ostatnia na nienajlepszych zdjęciach, robionych na szybko dla dokumentacji, przed zapakowaniem na prezent.

Majowo mi

2011-05-01T11:40:00.000+02:00

I znów księżniczka Anna spadła z konia,

To znak, że przybył nasz kolega Maj,

Pozieleniały włosy drzew i wieczorami słychać

śpiew, i w zimnych draniach już cieplejsza krąży krew

(słowa piosenki: Agnieszka Osiecka)

I znów mamy maj, najpiękniejszy dla mnie miesiąc w roku. Wszystko kwitnie, budzi się do życia, z niecierpliwością wybuchają pąki drzew i kwiatów. Jest coraz cieplej i piękniej, a najmilsze dla serca jest to, że to dopiero zapowiedź prawdziwego gorąca letnich długich dni...

Prezent w 15 minut

2011-04-26T19:04:00.000+02:00

Musiałam jakiś czas temu wymyślić coś na szybko na prezent. Na szczęście miałam biskwitową surową podstawkę pod świecę. Białe świece leżały też na szczęście w zapasie. Tak powstał mój najszybszy prezent imieninowy - komplet ozdobiony tym samym różanym motywem serwetkowym. Świecę przewiązałam dodatkowo rafią, całość owinęłam w celofan i... voila...

Komplet dla małej księżniczki

2011-04-12T15:31:00.000+02:00

Oj, jak wdzięczne są drewniane lusterka z Ikei! I jakże uwielbiane przez wszystkie dekupażystki, zwłaszcza, że posiadają dość dużą powierzchnię do ozdabiania. Ja nie jestem wyjątkiem, ozdobiłam lusterko, a także małą ramkę na zdjęcie serwetką z motywem księżniczki, dodatkowo ozdobiłam je wstążeczkami z kokardkami. Oczywiście komplet powędrował do młodej panienki.

Home sweet home

2011-04-05T22:54:00.000+02:00

W wyniku moich eksperymentów z postarzaniem i przecierkami powstała zawieszka w stylu retro....

Pudełko vintage

2011-03-19T20:58:00.000+01:00

Jako, że jestem zdania, że wszystko się przyda i swego czasu zbierałam wszelkie pudełka po cygarach, nastał czas gdy postanowiłam przynajmniej jedno z nich w jakiś sposób ozdobić. Wydaje się mało praktyczne, bo jest dość płytkie. Mimo wszystko stwierdziłam, że warto je wykorzystać i przeprowadziłam na nim swoje pierwsze eksperymenty z przecierkami i postarzaniem. To było pół roku temu, ale zdjęcie zamieszczam dopiero dziś. Na wierzchu umieściłam zdjęcie MM i tak powstało "puzderko na drobiazgi" dla bliskiej mi osoby, która jak ja Marylin uwielbia.

Dla zakochanych

2011-02-14T19:04:00.000+01:00

I mnie udzielił się dziś nostalgiczny, romantyczny nastrój. Wszystkim zakochanym i tym, którzy wierzą w miłość dedykuję jeden z moich ulubionych wierszy - "Czułość" Józefa Barana....

CZUŁOŚĆ

rozbudzony
nadsłuchiwałem dalekiej muzyki fletu
moje serce obracało się w twoją stronę
niczym tarcza słonecznika
i zobaczyłem jak zza obcych krajów
gładzisz mnie po włosach
i mówiłem do ciebie szeptem
i szept przez siedem chmur przewędrował

myślałem o tobie tak usilnie
że czas przestał tykać
rozstępowała się noc
a przestrzeń tak bardzo skurczyła
że klęczeliśmy naprzeciw
wstrzymując oddechy

dotykałem powietrza
i czułem jak drgają ci wargi w uśmiechu
światłem nocnej lampki
która za chwilę zgaśnie
i jak wypełnia się twoje ciało
po czubki palców
czułością

klęczeliśmy naprzeciw
nasze oczy zachodziły widnokręgami
od dalekiego wpatrywania się w siebie
ramiona mdlały od powstrzymywania
rozkurczającej się przestrzeni
która pragnęła się wydostać na wolność
twoje źrenice zapadały za góry za lasy
robiło się w całym kraju pusto

cichła muzyka
otwierałem oczy

Zakładki do książek

2011-02-08T21:18:00.001+01:00

Dziś zakładki do książek - i te specjalne, indywidualne i te dla wszystkich pozostałych miłośników czytania....

...pierwsza dla NIEJ - ze zdjęciem męża...

i na odwrocie...

...druga dla NIEGO - ze zdjęciem żony...

i na odwrocie...

...utrwalona na zakładce do książki szczęśliwa chwila - dla świeżo poślubionej żony...

i na odwrocie...

...i dla wszystkich pozostałych - zakładki z motywami retro i secesyjnymi... Ta pierwsza jest moją ulubioną.

Pudełka na herbatę

2011-01-26T20:45:00.000+01:00

Większość prezentów na minione Boże Narodzenie (z czego jestem dumna) dla moich najbliższych wykonałam sama. Tak powstały pudełka z przeznaczeniem na herbatę lub inne drobiazgi. Bardzo spodobała mi się technika podpatrzona na którymś z blogów, w której wierzch pudełka pokrywa się delikatnymi spękaniami sotille, a następnie wylewa się lakier szklący. Tak powstała "szkatułka z hrabiną", jak ją nazwałam, przeznaczona dla pewnej młodej damy oraz pudełko dla brata, który jest leśnikiem... Wierzch jest pokryty kremową farbą akrylową i naklejonymi motywami serwetkowymi, boki pudełek pokryłam w całości serwetką.

"szkatułka z hrabiną" :-)

... i pudełko dla leśnika...

Zamówienie specjalne

2011-01-12T17:26:00.001+01:00

Przed świętami powstały też dwa pudełka na zamówienie pewnych nowożeńców. Wierzch miał być ozdobiony zdjęciem rodziców, od spodniej strony miało być zdjęcie Pary Młodej. Pudełka są z cienkiej sklejki, są dość delikatne i to ograniczało większe szlifowanie i wszelki nacisk. Wierzch i spód wieczka ozdobiłam zgodnie z życzeniem zdjęciami, dodałam kilka motywów serwetkowych i cieniowania. Owal dolnej części pudełka ozdobiłam też serwetką (chyba wreszcie doszłam do wprawy w oklejaniu dużych powierzchni). Dodałam też wstążeczkę, a na drugim aksamitkę z kokardką - bardzo odmieniają i dodają uroku.

Nadganiam zaległości

2011-01-11T19:40:00.001+01:00

Nie było mnie tu ponad miesiąc! W tym czasie powstało wiele prac, którymi obdarowałam bliskich na swięta, ale o tym później. Na początku były imieniny mamy, dla której powstało dziełko decoupage. Użyłam do jego wykonania papier kupiony na targach rękodzieła w Poznaniu, na początku grudnia Powstał chustecznik w ulubionym kolorze mamy - zielonym.

Wszyscy święci

2010-12-02T17:55:00.000+01:00

Kolejna porcja ikon na starych deskach z rozbiórki domu, wykonane tą samą techniką co poprzednie - złocenia folią i postarzane spękaniami z bitumem. Uwielbiam chwile spędzane przy wykonywaniu ikon, bo szybko można wyczarować piękną rzecz, w dodatku tak tajemniczą, jak prawdziwa pisana ikona cerkiewna. Problem sprawia jedynie wykonanie wyraźnych zdjęć, bo złocenia odbijają światło.

Oprócz typowych ikon ze złoceniami zrobiłam też kilka małych deseczek z aniołkami, postarzanymi jedynie krakiem i wykończonych warstwą lakieru. Deseczki te też są dość wiekowe i nadgryzione przez ząb czasu, a dokładnie przez korniki. :-) W tym miejscu przypomniało mi się, że nie wszyscy wiedzą o tym, że słynna para aniołków opierających swe główki na dłoniach i sprawiających wrażenie lekko znudzonych, pochodzi z obrazu renesansowego malarza Rafaela Santi "Madonna Sykstyńska" - dla nie wtajemniczonych zamieszczam jego kopię pod ikonami. Kto by powiedział, że fragment obrazu zacznie żyć własnym życiem i będzie stanowić motyw przetwarzany w kulturze i wykorzystywany medialnie... Wyjaśniam również, że Madonna Sykstyńska nie znajduje się w kaplicy Sykstyńskiej choć jest z nią związana imieniem papieża. Dzieło wzięło bowiem nazwę od imienia papieża Sykstusa (podobnie jak wspomniana kaplica), który zresztą jest przedstawiony na obrazie razem ze świętą Barbarą.

Obraz Rafaela Santi "Madonna Sykstyńska" ze słynnymi aniołkami....

... i pozostałe ikony, moje - nie Rafaela. :-)

Anioły z masy solnej

2010-11-26T18:33:00.000+01:00

Oj, długą miałam ostatnio przerwę w lepieniu, a przyznam, że najbardziej z wszystkich moich hobbystycznych zajęć lubię właśnie urobienie masy solnej i tworzenie figurek. To działa bardzo odprężająco i uspokajająco. Ostatnio powstało kilka aniołów, to chyba jest najwdzięczniejszy temat. :-)

Pozdrawiam i życzę wszystkim miłego weekendu.

Szklane magnesy - ciąg dalszy

2010-11-18T18:06:00.000+01:00

Powstały kolejne magnesy...

Romantycznie

2010-11-06T13:23:00.000+01:00

Romantyczna taca w kwiaty z artystycznymi cieniowaniami...

Black and white

2010-11-03T21:09:00.000+01:00

Kilka tygodni temu dostałam kolejne zlecenie od mojego brata. Była to skrzynka na wino, która jednak miała skrywać w swoim wnętrzu nie szlachetny trunek, ale prezenty dla znajomych z okazji 30 urodzin. Temat przewodni imprezy to "black and white" i tym śladem teoretycznie chciałam pójść wykonując skrzynkę. W rezultacie jednak wyszło mi coś pośrodku -przecierane drewno, na nim zdjęcia czarno-białe, do tego zegary w nawiązaniu do urodzin. I moje pierwsze próby z pastą strukturalną!.. Chociaż dopiero nabieram wprawy i nie wyszło mi idealnie, to bardzo mi się podobają efektowne reliefy.

Szklane magnesy

2010-10-29T16:18:00.002+02:00

Kiedy udało mi się zdobyć szklane płytki nadające się na magnesy nie mogłam się oprzeć by nie zrobić od razu więcej sztuk z różnymi motywami.

Z mojego zamiłowania do sztuki powstały magnesy twórców pop-art: Roy`a Lichtensteina i Andy Warhola oraz obraz pin-up girl...

Nie mogło zabraknąć szczegółu fresku Michała Anioła z Kaplicy Sykstyńskiej oraz szkicu Leonardo da Vinci...

Jednym z moich ulubionych artystów jest Alphonse Mucha i jego secesyjne kobiety...

Uwielbiam też klimaty retro...

Musi być też coś w aktualnym temacie Halloween...

Wszystko kręci się wkoło butów

2010-10-28T18:27:00.001+02:00

Tak się składa, że zazwyczaj wszystkie efekty mojego dekupażowania ulatniają się poza drzwi mojego domu i jestem jak ten szewc co chodzi bez butów. Ale, ale... może i bez butów chodzi, ale kartoniki po butach zbiera.:-) Postanowiłam zaadoptować pudełko z twardej, solidnej tektury, które po pomalowaniu i ozdobieniu całkiem zgrabnie się prezentuje - oczywiście w ulubionych ostatnio przeze mnie klimatach vintage... Schowałam do niego moje preparaty do decoupage i gąbki. To się nazywa recyckling...

A to mój wierny podglądacz, Borys - uwielbia wodzić za kursorem na ekranie komputera. :-)

Czasem jednak daje mi spokój i woli pospać z Filemonem.

His master`s voice

2010-10-22T18:40:00.000+02:00

Dziś małe co nieco o moim prezencie, który dostałam na urodziny. Rodzinka złożyła się i zrobiła mi niespodziankę nowym gramofonem. :-) Wygląda całkiem zgrabnie i nowocześnie, ale najważniejsze, że mogłam wreszcie wyciągnąć z piwnicy moją starą kolekcję płyt. Wróciły wspomnienia z młodych lat, kiedy jako nastolatka jeździłam do miasta i kupowałam sobie płyty w najlepszym sklepie w Poznaniu, na rogu Gwarnej. Ponieważ nie miałam wtedy jeszcze wyrobionego stylu i gustu muzycznego, więc mam i płytę koncertową Kombi (wtedy jeszcze przez jedno "i") i Sośnicką, Eleni, Jarocką, a nawet piosenki pana Tik-Taka (na płycie jest dedykacja, że podarowałam ją braciom). Wtedy w domu ich przeboje leciały na okrągło, dziś już niechętnie je odtwarzam. Nadal zachwycam się jednak moją ulubioną płytą z lat nastoletnich, czyli solowym krążkiem Felicjana Andrzejczaka. Wszyscy znają jego "Jolka, Jolka" ale mało kto zna inne piosenki, a szkoda, bo ma bardzo nastrojowe ballady, które nadal mi się podobają. Oprócz płyt, które sama kupowałam znalazłam też płyty poprzedniego pokolenia, a tam same perełki - single Elvisa Presley`a, Paula Anki, Beatlesów - rzecz jasna, zjechane na maksa. :-))

oprac. Wikimedia

Przy okazji tego tematu chciałam napisać kilka słów o tajemniczym zwrocie "His master`s voice", co oznacza z języka angielskiego "Głos jego pana" i jest od 1898 roku napisem jednego z największych dystrybutorów płyt - firmy HMV. Znak przedstawia foksteriera, siedzącego przed tubą gramofonu. Mało kto wie, że pies istniał naprawdę, miał na imię Nipper, a jego właścicielem był Mark Barraud. Zafascynowany gramofonami, używał ich do nagrywania swojego głosu. Po jego śmierci jego brat, mierny poniekąd malarz Francis podobno (bo nikt tego już nie sprawdzi) puścił któreś z jego nagrań, a pies podszedł, wysłuchał, a na koniec zawył z tęsknoty. Malarz wpadł na pomysł, by namalować ten moment i spróbować sprzedać obraz fabrykantowi. Po wielu perypetiach obraz pod nazwą "Dog looking at and listening to a Phonograph" kupiła firma Gramophone Company, dziś nosząca nazwę EMI. Tak Nipper zyskał wieczne życie na okładkach płyt i gramofonach stając się jednocześnie jednym z symboli przetwarzanych przez kulturę, która wykorzystując znany przekaz, tworzy jej nowe znaczenia, często zabawne. Przykłady poniżej...

Moje ulubione

2010-09-18T18:55:00.001+02:00

Na wstępie dziękuję za zaproszenie do zabawy w "10 rzeczy, które lubię" przez jolę-zolę. 10 rzeczy to tak mało, żeby wymienić, a jednocześnie trudno dokonać selekcji, więc pójdę na żywioł i wymienię, te które pierwsze przychodzą mi do głowy:

1. Lubię wschody i zachody słońca.

2. Lubię być kompetentna w swojej pracy, lubię uczucie zadowolenia, że robię wszystko dobrze i to zostaje docenione.

3. Lubię uczucie, gdy mam przy sobie wyrozumiałego, cierpliwego mężczyznę, na którym mogę polegać i czuć się przy nim bezpieczna.

4. Lubię świadomość, że mam przy sobie sprawdzonych przyjaciół.

5. Lubię wszystko co związane z kulturą i historią sztuki, uwielbiam dyskusje na ten temat.

6. Lubię tworzyć, wtedy cały świat wokół przestaje istnieć, zresztą z tego powodu tu jestem, akt tworzenia choć przypomina u mnie pod względem bałaganu raczej destrukcję ze względu na szał, w jaki popadam. Uwielbiam też uczucie uzależnienia od tworzenia.

7. Lubię moje zwierzaki, wdzięcznego psa gdy kładzie łeb na kolanach, łaszącego się kota - to jest bezcenne.

8. Lubię podróżować. Świadomość, że gdzieś czeka coś co znamy tylko z pocztówek i można zobaczyć to na żywo, albo istnieje coś, co trudno sobie wyobrazić jak np. cudowna rafa koralowa w Egipcie jest warte każdych pieniędzy.

9. Lubię się wzruszyć wierszem, piosenką, filmem. Lubię odkrywać nowe brzmienia, znajdywać wykonawców, którzy mnie poruszą.

10.Lubię Audrey Hepburn za styl, klasę i talent, lubię poznawać biografie gwiazd, np. kina niemego.

Uprzedzam, że kolejność jest zupełnie przypadkowa. :-)
Ja zapraszam do zabawy:
-Danę M. z "Cudaków",
-Różanego Anioła,
-Justynuszka.

Skoro jest to blog kulturalno -twórczy, to działania kulinarne wpisują się w niego idealnie, i kulturalnie i twórczo. :-) To o czym napiszę poniżej, pasuje także do tytułu, bo makaron ze szpinakiem to moje ulubione danie. Po prostu, raz w tygodniu obowiązkowo. Powiem tylko, że kto skorzysta z tego przepisu odkryje nowe nieznane smaki, a już z pewnością smak szpinaku będzie dla niego zaskoczeniem. Przyznał się do tego każdy, kto spróbował tego dania i dla którego wcześniej szpinak kojarzył się dotąd z zieloną papką bez wyrazu. A więc.. do dzieła. :-)

Potrzebne produkty:

- opakowanie makaronu typu penne,

- 2 opakowania mrożonego szpinaku albo (lepiej) ok.800 g rozdrobnionego szpinaku na wagę,

- garść rozdrobnionych orzechów włoskich,

-300 g sera Rokpol albo Lazur,

- op. sosu serowego np. Knorr (niekoniecznie ale podnosi walory smakowe),

- przyprawy do smaku: sól, pieprz, imbir, gałka muszkatałowa.

Przystępujemy do dzieła. Makaron ugotować al dente. Szpinak rozmrozić, doprawić przyprawami i do gotującego się wkruszyć kawałki rokpola. Mieszać do czasu aż ser zrobi się ciągnący, ale nie rozpuści się do końca. Teraz można dodać sos serowy.

Wykładamy na talerz, posypujemy pokruszonymi kawałkami orzechów.

Smacznego!

Fotografie w stylu vintage

2010-08-28T19:24:00.002+02:00

Szukam ostatnio inspiracji, które przydałyby się przy ozdabianiu przedmiotów w decoupage. Myślę, że najpiękniej wyglądają te, do tworzenia których użyto starych etykiet, lub zamieszczono na nich stare zdjęcia. Zwykłe niegdyś drewniane pudełko zaczyna nagle opowiadać jakąś historię zaklętą w jej powierzchni... Staje się przez to niezwykłe i magiczne. Dziś znalazłam kolejne blogi, które udostępniają darmowo zdjęcia w stylu retro:

Magic Moonligt Free Images

Vintage stampers freebees

Odkrywanie dinozaura

2010-08-26T22:03:00.000+02:00

Tytuł trochę przewrotny, ale prawdziwy. :-) Odkryłam - dla siebie, na nowo - francuskie piosenki Joe Dassina, a że facet święcił triumfy w latach 60-tych i 70-tych, więc w zasadzie jest to dinozaur, bo czasy dość odległe. :-) Dassin łączył różne style - folk, pop, a nawet country, ale mi utkwiły w pamięci te spokojne, najbardziej romantyczne utwory. W zasadzie wszystkie one były mi znane, bo któż nie kojarzy L`ete indien, Et si tu n`existais pas, Salut, A toi... któż piękniej nie rozsławił też Les champs-elysees... Ale co innego chwycić taką piosenkę przypadkowo w radio, a co innego kupić płytę jak ja i słuchać jej ostatnio na okrągło.

Kilka lat temu, podczas podróży autobusem do Paryża, gdy wjechaliśmy już do Francji, kierowca puszczał nam radio Nostalgie FM. Spokojne, wyciszone piosenki Dassina oraz radio Nostalgie nieodzownie kojarzą mi się z Francją. Nostalgia to stan mi teraz najbliższy, tęsknota za czymś nieokreślonym i nienazwanym.

Sielskie klimaty

2010-08-21T16:46:00.001+02:00

Odwiedziłam ostatnio mój ulubiony sklep z artykułami do dekoracji, a ponieważ nigdy nie potrafię wyjść z niego z pustymi rękami - kupiłam tacę i chustecznik. Idąc za ciosem, spędziłam popołudnie na nadaniu tym przedmiotom nowego wyglądu. Tak powstał zielony chustecznik ozdobiony metodą serwetkową i wykończony koronką, a także taca ze spękaniami pokrytymi patyną bitumiczną oraz przecierkami shabby .

Para za parą

2010-08-17T22:25:00.000+02:00

Taka miłość jest jedna
Ty jesteś jedna
Jesteś podwiniętą rzęsą pod moją powieką
Taka miłość jest jedna
Ty jesteś jedna
I dlatego chciałbym ukryć nas za najodleglejszą rzeką.
/Pidżama Porno/

Lipcowe zmagania

2010-07-31T13:19:00.000+02:00

Podczas gdy inni się lenią i smażą na plaży, a trzeba przyznać, że pogoda temu służy - ja dzielnie spędzałam lipcowy czas w pracy bądź na uczelni. Nauka w takie upały, jakie panowały jeszcze tydzień temu to katorga z dwóch powodów: po pierwsze mózg nie przyswaja wiedzy, a po drugie szuka się co chwilę jakichkolwiek wymówek, by na chwilę odejść od książek... a to wiatrak za mało chłodzi, a to trzeba zasłonić okno, bo słońce razi, a to może szklankę wody z kuchni przynieść i tak dalej, i tak dalej. Nauka w lipcu powinna być zabroniona, ale co zrobić kiedy nie mamy wpływu na rozkład zajęć, a ponadto chciało nam się w dojrzałym wieku jeszcze dokształcać. Tym samym wszelkie dłubanie i tworki odeszły na drugi plan, a nawet na trzeci, wliczając dodatkowe obowiązki w pracy. I tylko myślami jestem przy nich blisko. Może jesienią i zimą w długie wieczory łatwiej będzie zorganizować sobie czas na to.

Stwierdziłam ponadto, że podczas upałów, którymi darzyła nas ostatnio pogoda, lepienie z masy solnej jest strasznie męczące. Masa staje się niewdzięczna i szybko podsycha, jednym słowem trudniej się z nią pracuje, a ja dodatkowo podniosłam sobie poprzeczkę i zabrałam się za lepienie postaci stojących. Kto choć raz zmierzył się z tym zadaniem, zdaje sobie sprawę, że stanowi to wyzwanie. Masa ma tendencję oklapywania i opadania, jakby stół przyciągał wszystkie elementy do siebie jak magnes. Płaskie figurki przy tym to jest pikuś. Zdążyłam więc skończyć tylko kilka modeli z masy solnej, te które nie są wykończone muszą poczekać też na zdjęcia. Poniżej przedstawiam siedzącą panienkę z masy solnej oraz laleczkę do powieszenia na ścianie, która jest dostępna w galerii "Artyści dzieciom", na którym zbieramy pieniądze na indeksy dla dzieciaków.

Skrzynka na wino

2010-07-06T21:41:00.000+02:00

Ostatnio dostałam zamówienie na skrzynkę na wino oraz świecę - w technice decoupage. Sugestia zleceniodawcy, czyli mojego brata była taka, że miały być użyte wzory leśne, ale miałam tylko serwetkę ze slowikiem i pieczątkami jak ze starej koperty. Do tego znalazłam papier ryżowy z motywem starego listu... W dekupażowaniu to właśnie mi się podoba najbardziej - że można dowolnie łączyć motywy i tworzyć własną historię. Tak powstała skrzynka, która dla mnie sprawia wrażenie tajemniczej.

Do skrzynki dołączyłam świecę z tymi samymi motywami. Niestety, odbierana skrzynka była świeżo lakierowana, nie zdążyłam zrobić fotek. Te, które załączam, zostały zrobione na moją prośbę, przy sztucznym świetle.

Moje odkrycia

2010-06-29T19:32:00.001+02:00

W zeszłym tygodniu przebyłam pół miasta w drodze do mojej ulubionej galerii na Wildzie, następnie szukałam przez 10 minut miejsca do parkowania, by ostatecznie zawiedziona odejść z niczym szarpiąc uprzednio klamkę, ponieważ w galerii był remont. Niestety właśnie wtedy, kiedy bardzo potrzebowałam wzoru serwetek do decoupage, a tam jest naprawdę ogromny wybór. Dziś za to, zupełnie przypadkowo, odkryłam sklep hobbystyczny na Piątkowie - blisko, duży wybór artykułów do decoupage, quillingu, filcowania, scrapbookingu - jestem po prostu zachwycona. Zainteresowanym służę dokładnym adresem. :-)

Natomiast w poszukiwaniu inspiracji znalazłam fantastyczną stronę z darmowymi zdjęciami retro, które można sobie skopiować, link do strony. Pozdrawiam wszystkich w to gorące popołudnie. :-)

Po przerwie...

2010-06-23T11:24:00.003+02:00

O, jakże miło jest tu powrócić, zamieścić nowy post i wrzucić fotki nowych tworków... Mam wrażenie, że w ostatnich tygodniach czas jakby się skurczył. Dodatkowe obowiązki, praca sprawiły, że dni mijały szybko i brakowało chwili, by coś porobić, pokleić, pomalować. To moje dłubanie jest uzależniające, bo bardzo brakowało mi takiego spędzania czasu. Ale z dwojga złego, są przecież gorsze uzależnienia od tego. :-)

Wciągnęło mnie ostatnio klejenie laleczek oraz pasterek z masy solnej. Zachęcona fajnymi efektami, popełniłam kilka kolejnych, które w ratach, przez cały maj i czerwiec malowałam. Zabawa kolorami przy ich wykańczaniu jest naprawdę wciągająca, fajne efekty daje tez ozdabianie metodą serwetkową - ostatnia panna.

"Ale ty się mega nudzisz..."

2010-05-20T18:48:00.001+02:00

Już drugi raz zdarza się mi otrzymać tego typu komentarz:
adiq napisał:
ale ty się mega nudzisz, nie pracujesz czy co??

Drogi czytelniku, bardzo przeszkadza ci to, czym zajmuję się w wolnym czasie, choć nie mam kompletnie pojęcia dlaczego. To moja prywatna sprawa, czym zajmuję się po pracy. Jeśli Ci to nie odpowiada, po prostu tu nie zaglądaj. Jeden jeździ na rowerze, drugi po przyjściu z pracy ogląda telewizor 6 godzin dziennie skacząc z kanału na kanał i zaliczając kolejne seriale, trzeci dlubie w nosie, czwarty... Mnie nie interesuje kim jesteś i co ty robisz w wolnych chwilach, ale jeśli zamieszczasz takie komentarze, to proszę miej odwagę się podpisać.

Małe damy

2010-05-07T17:05:00.000+02:00

Moje ostatnie doświadczenia z masą solną to zmagania z plisowaniem i robieniem zakładek na sukienkach oraz farbowanie na brąz masy na fryzurki figurek. A efekty są następujące:

A taką pasterkę jak ta poniżej chciałam zrobić już dawno:

Coś prostego, coś małego

2010-05-04T19:21:00.000+02:00

Chciałabym polecić wszystkim craftującym portal dla artystów Cafeart.pl. Ja zakochałam się w nim od pierwszego wejrzenia i nie ma chyba w Polsce podobnego portalu, który skupiałby tych, którzy tworzą. Osobiście polubiłam go już dawno za kursy obrazkowe tworzenia w decoupage, pracy z masami plastycznymi a także przy tworzeniu czegoś z niczego, czyli recycklingu opakowań i pudełek i tym podobnych. Od tego czasu wszystko co jest potencjalnie do wyrzucenia, musi przejść przez moje ręce, bo... wszystko może się przydać. :-) Polecam kolejne kursy drobiazgów z masy solnej, które przygotowałam dla Cafeart: są to biedronka i krecik. Anioły są piękne, ale to nie jedyna rzecz jaką można wykonać z masy solnej. :-)

Ikony

2010-04-25T15:07:00.000+02:00

Dawno, dawno temu ktoś ściął w lesie drzewo. Potem drwal przyciął je na deski, stolarz heblował by straciły swoją szorstkość, ale nadal pachniały lasem i żywicą. Wreszcie trafiły do cieśli, który budował z nich dom. Później ta deska była świadkiem życia pewnej rodziny, chwil radości, smutku i wszelkich innych emocji. Podtrzymywała konstrukcję, gdy kolejne zimy padał śnieg, skrzypiała gdy przyszło gorące lato. Na końcu była świadkiem jak powoli gaśnie życie jej właściciela. Ta deska, którą trzymam w ręku, jest świadkiem historii i przemijania, jest ciemna i popękana i trafiła do mnie z rozbiórki domu dalekiego wuja. To nie jest byle jaka deska. Dlatego byłam przeszczęśliwa gdy ją dostałam - pocięłam na mniejsze deseczki i postanowiłam tchnąć w nie drugie życie - zrobić ikony.

Czy wiecie, że prawdziwa ikona nie jest zwykłym obrazem? Tak myślą ludzie Zachodu. Ikonę się pisze, nie maluje, bo uważa się, że jest tworzona pod natchnieniem Boga. Nigdy też nie zwracano w ikonach specjalnie uwagi na znaczenie perspektywy, jednakże nie dlatego, że jej nie znano. Była ona po prostu nieistotną, drugoplanową sprawą. Uważano, że powierzchnia deski jest rodzajem mistycznej tafli, za którą rozciąga się nieziemski byt, a więc tam dopiero rozchodzi się przestrzeń trójwymiarowa.

Moje ikony nie są pisane, wykonałam je metodą decoupage (folia do złoceń, papier klasyczny, spękania dwuskładnikowe i patyna bitumiczna), oczywiście na zdobytych historycznych deskach z rozbiórki...

Ktoś majstrował przy czasie...

2010-04-19T19:17:00.000+02:00

Niekiedy nasze plany biorą w łeb, coś zakładamy, a wychodzi inaczej. Od świąt minęły dwa tygodnie, a ja nic nowego na razie nie zrobiłam. To znaczy jest kilka nowości, eksperymentów masosolnych, z których jestem nawet zadowolona, ale nie pomalowanych, więc muszą poczekać. Dziś, gdy o tym pomyślałam, przypomniały mi się słowa Andrzeja Poniedzielskiego (z wiersza? felietonu? nie pamiętam) - że ktoś musiał majstrować przy czasie, bo dni, godziny, minuty są krótsze niż dawniej. Ech, chciałabym czasem zatrzymać czas i dodać sobie kilka godzin do każdego dnia...

Poniżej parka frywolnych aniołków, które wykonałam jeszcze przed świętami...

...

2010-04-10T17:29:00.002+02:00

(...)przeleciał ptak przepływa obłok
   upada liść kiełkuje ślaz
   i cisza jest na wysokościach
   i dymi mgłą katyński las...

(Zbigniew Herbert, fragm. "Guziki")

Wiosennie, sennie...

2010-04-08T18:49:00.000+02:00

Święta, święta i po świętach... Sama jestem ciekawa, co będzie teraz inspiracją dla wszystkich w tworzeniu, skoro zające,barany i jajka odchodzą na rok w zapomnienie. :-) Jak to dobrze, że wiosna na dobre zagościła i widać pierwsze listki na drzewach. Powoli budzę się do życia. U mnie na razie żadnych nowych prac nie ma, ale jeszcze przed świętami wykonałam serduszka z masy solnej (część) o które prosiła koleżanka, która pod koniec kwietnia bierze ślub i chciałaby obdarować gości jakimś małym prezencikiem w podziękowaniu za przybycie - docelowo będzie ich 200.

Ponadto zrobiłam komplet podkładek pod kubki w decoupage, które miały czekać na okazję, by je komuś sprezentować, ale spodobały się bratu i zabrał mi je bezwstydnie w święta. :-)

Ale jaja...

2010-04-02T23:17:00.001+02:00

Pewnie temat wielkanocny został na wskroś wyczerpany, osobiście obiecuję że ja poruszam go ostatni raz w tym roku. :-) Nie pokazywałam jeszcze jajek styropianowych, które ozdobiłam techniką decoupage.

Chciałam się też pochwalić, że portal Cafeart.pl zamieścił mój kurs robienia gąski z masy solnej TUTAJ. Mam nadzieję, że jest on zapowiedzią dalszej współpracy, bo mam w głowie jeszcze wiele pomysłów, którymi chciałabym się podzielić. :-) A gąska - poniżej.

Wszystkim, którzy mnie odwiedzają, chciałabym życzyć wiele radości i miłości w nadchodzące święta Wielkanocne, niech będą czasem odpoczynku spędzonym w gronie najbliższych. :-)

Odwiedził mnie zajączek :-)

2010-03-31T17:35:00.001+02:00

Choć do świąt jeszcze kilka dni, odwiedził mnie dziś zajączek i przyniósł paczuszkę aż z Olsztyna.:-) A w niej prezencik z wymianki wielkanocnej - śliczny monogram z literą mojego imienia, do której przysiadł się mały zawadiacki kurczak. :-) Pospiesznie obfotografowałam prezent i zamieszczam poniżej, szkoda, że nie umiem tak pięknie wyszywać...

Ale to nie wszystko - dostałam cudowną, ręcznie robioną kartę świąteczną oraz kolorowe przydasie (już główkuję, jak by tu je i gdzie wykorzystać, hi hi :-P ). Droga anonimowa dziewczyno z Olsztyna, nawet nie wiem jak masz na imię, ale serdecznie dziękuję!! Za oknem leje deszcz, a ja się cieszę jak dziecko i szczerzę do monitora. :-) Jeśli prowadzisz bloga, proszę zostaw linka, chętnie obejrzę także inne twoje dzieła.

Mój prezent dotarł za to wczoraj, ja byłam zającem dla scrapującej Bożeny, Bo-Art, była to parka zajączków z masy solnej (moim sukcesem jest to, że figurki są przestrzenne i same stoją). Dodałam też przydasie, które może wykorzystać przy swoich kartkach.

To była wspaniała zabawa, dała mnóstwo radości w tworzeniu, a także w otrzymaniu prezentu. :-)

Jajecznie :-)

2010-03-26T16:22:00.000+01:00

Każdy tworzy rękodzieła w klimacie wielkanocnym, wszędzie rozpanoszyły się kurki, zajączki i jajka, więc u mnie też. Dziś prace, które stworzyłam na warsztatach w galerii.
Na początek wianek z dekoracjami sospeso; jestem zachwycona ta metodą, łatwością wykonania kwiatków z folii i pewnie jeszcze nie raz będę z nią pracować.

Następnie jajko z pleksi, oklejone papierem ryżowym, z przegródką z zajączkami.

Poniżej jajko z ceramiki biskwitowej pokryte pastą piaskową i ozdobione metodą decoupage.

Następne jest jajko-medalion ozdobione spękaniami oraz metodą decoupage.

W klimacie tradycji

2010-03-21T21:20:00.002+01:00

Jakiś czas temu relacjonowalam informacje o jarmarku Kaziuki, gdzie sprzedawano wileńskie palmy. Przypomniały mi się pewne fakty z tym związane. Otóż zwyczaj wykonywania palm wywodzi się z Nowego Testamentu, na pamiątkę wjazdu Chrystusa do Jerozolimy, którego powitano świeżo ściętymi gałązkami palm. W naszym klimacie palemka bywa też zastępowana witkami wierzbowymi lub gałęziami malin. Palmę z poprzedniego roku pali się w Wielką Sobotę, a popiół pozostawia się na Środę Popielcową do pokutnego posypywania głów.

Poświęcona palemka miała swoje znaczenie: postawiona w oknie podczas burzy miała uchronić domostwo przed trafieniem pioruna, ponadto zjedzenie bazi czyli wierzbowych "kotków" miało chronić przed chorobą, a okładanie dzieci palemkami w Wielkanoc miało zapewnić im zdrowie.

Poniżej wróżka Wanda czyli upadły anioł. :-) Dlaczego? Ponieważ pierwotnie miała skrzydła, które odcięłam, chyba to jakiś bunt przeciwko zmasowanemu atakowi aniołów, hi hi. Włożyłam jej za to w rękę kwiat i ozdobiłam sukienkę błyszczącymi diamencikami.

Dyzio marzyciel

2010-03-18T17:04:00.000+01:00

Julian Tuwim

"Dyzio Marzyciel"

Położył się Dyzio na łące,

Przygląda się niebu błękitnemu

I marzy:

"Jaka szkoda, że obłoczki płynące

nie są z waniliowego kremu...

A te różowe -

Że to nie lody malinowe...

A te złociste, pierzaste

że to nie stosy ciastek...

I szkoda, że całe niebo

Nie jest z tortu czekoladowego...

Jaki piękny byłby wtedy świat!

Leżałbym sobie, jak leżę,

Na tej murawie swieżej,

Wyciągnąłbym tylko rękę

I jadł... i jadł... i jadł..."

Przedstawiam Wam poniżej Dyzia, tak go sobie właśnie wyobrażam, jako rozleniwionego aniołka gdzieś na chmurce. :-)

Japońskie klimaty

2010-03-13T13:04:00.001+01:00

Japończycy potrafią celebrować najprostsze czynności ze względu na zakodowane głęboko w umysłach pojęcie przemijalności. Kiedy kwitnie japońska wiśnia, zagonieni i zapracowani dotychczas, potrafią odwiedzać całymi rodzinami parki, by podziwiać kwitnące drzewa. To czas, kiedy zwalnia się rytm pracy, czas by pomyśleć o rzeczach najważniejszych. Moment kwitnięcia jest bowiem krótki i łatwo go przeoczyć.

Chyba tak bardzo nie mogę doczekać się już wiosny i ocieplenia, że szukam jej w inspiracjach do ozdabiania i nawiązaniu do Japonii. Magnolia też mi się z nią kojarzy i uwielbiam kiedy kwitnie. Duże bladoróżowe pąki na gołych gałęziach wyglądają jak egzotyczne ptaki i mają w sobie coś magicznego. Dwa dni temu widziałam już małe pączki, to znak że wiosna jest blisko, a odejście zimy nieuniknione.

Za tydzień początek astronomicznej wiosny... Myślę, że ci, którzy będą topić marzannę w tym roku, zrobią to z zaangażowaniem, bo chyba wszyscy jak nigdy wcześniej, mamy już dość w tym roku zimy i czas, by ją skutecznie przegonić.

Poniżej anioł z masy solnej we wschodnim klimacie...

... oraz filiżanka ozdobiona techniką decoupage, w którą tchnęłam nowe życie - prezentuję Wam wersję przed (w niebieskie kwiatki) i po ozdobieniu (magnolie).

A teraz niestety, czas wrócić do filozofii humanistyki, bo egzamin już za tydzień, a przedmiot ten to dla mnie "magia magiczna". Szukam wszelkich pretekstów, żeby oderwać się od nauki, ale rozsądek podpowiada, że pora chwycić za notatki i książki. :-/

Kaziuki 2010 w Poznaniu

2010-03-07T22:37:00.002+01:00

W czwartek były imieniny Kazimierza, a królewicz Kazimierz z Jagiellonów (święty Kazimierz w dodatku) jest patronem Polski i Litwy. Od kilkunastu lat w moim mieście - w Poznaniu - odbywają się Kaziuki, czyli kiermasz na Starym Rynku. Sprzedaje się na nim wileńskie palmy wielkanocne z suszonych kwiatów i ziół, rękodzieło, pieczony w piecu tradycyjny chleb, obwarzanki, wszelkie kresowe pyszności i wiele, wiele innych rzeczy. Koło południa odbył się pokaz chorągwi wielkopolskich, które brały udział w bitwie pod Grunwaldem (a raczej tylko rekonstrukcji chorągwi). Z balkonu Ratusza pozdrawiał wszystkich dwór Jagiellonów z królem Kazimierzem na czele. Wszędzie unosił się zapach jadła oraz słychać było dźwięki zespołu Flażolecistów. Dodatkowo obecność straganów, handlarzy i tłumów ludzi... ta mieszanka sprawiała, że czułam się jakbym w magiczny sposób przeniosła się w czasy renesansowego Poznania.

Jak doszło do tego, że królewicz z Jagiellonów został świętym?.. Jako syn Kazimierza Jagiellończyka był uważany za osobę zrównoważoną, inteligentną i wykształconą. Zmarł w wieku dwudziestu kilku lat na gruźlicę. Jego śmierć wzbudziła poruszenie w Polsce i na Litwie. Ponoć w staraniach o kanonizację dużą rolę odegrał aspekt polityczny - Litwa, chrześcijańska od kilkuset lat nie miała dotąd oficjalnego patrona rodzimego pokolenia. Młodo zmarły królewicz, mający opinię pobożnego i sprawiedliwego wpisywał się w ich oczekiwania. Począwszy od XVII wieku jest głównym patronem Litwy.

Poniżej krótka fotorelacja z uroczystości.

Królewicz Kazimierz wraz z dworem z balkonu pozdrawia przybyłych pod ratusz.

Prezentacja historycznych chorągwi wielkopolskich

Uroczysty przemarsz królewskiego orszaku

Wileńskie palmy z suszonych zbóż i kwiatów

W samo południe tradycyjnie na wieży Ratusza trykały się poznańskie koziołki

A psik!

2010-03-04T14:30:00.002+01:00

Czy wiecie, że kichając człowiek wydmuchuje powietrze z prędkością 150 km/h ?Ja kicham cały czas, z nosa kapie jak z popsutego kranu i wszystko mnie boli już od niedzieli. Stąd wszelkie prace artystyczne, domowe leżą w tym tygodniu odłogiem. Dziś zrobiłam sobie wolne od mojej pracy zawodowej, ale tylko w tym celu, by udać się do lekarza.

Odkryłam blog wspaniałej artystki, która robi cudowne kolczyki, a że ja jestem stworem uzależnionym od kolczyków( a co niektórzy mówią, że kolczyki - duże i wyraźne określają moją osobę), dlatego zapisałam się na candy do mojej imienniczki - może mi się poszczęści.

Candy u Moniki - TUTAJ - losowanie 21.03

Kaczuchy

2010-02-28T11:53:00.000+01:00

A dziś takie wiosenne kaczuchy. Oczywiście nic z tymi kaczuchami nie ma wspólnego, ale przypomniało mi się związane z kaczkami zdanie, które powiedział Kornel Makuszyński, że piekna żona jest jak jajko kacze- za dużo na jednego, a za mało na dwóch. :-)

Wiosenne zające, wymianki i candy

2010-02-27T14:44:00.006+01:00

Dziś całkiem wiosennie, pozostając wierna klimatowi wielkanocnemu, przedstawiam królicze rodzeństwo, które zrobiłam dla przyjaciółki. Tak mi się jednak spodobało, że chyba zrobię takie samo dla mnie. Za oknem 10`C, aż się serce cieszy patrząc jak topnieją resztki śniegu.

......................................................................................

.......................................

A poza tym zapisałam się pierwszy raz na tzw. wymiankę, o TUTAJ.

Będzie z pewnością fajna zabawa - i w tworzeniu i w otrzymaniu niespodzianki. :-)

..............................................................................

I jeszcze zapisałam się pierwszy raz na candy - do Marzeny:

gdzie można wylosować wspaniałe kolczyki i naszyjnik, a ja tak uwielbiam wszelką biżuterię! :-)

Losowanie 14 marca, trzymajcie kciuki!

.............................................................................................

I jeszcze candy u Ani, która kusi wspaniałymi pracami z duszą - to się czuje :-)

Losowanie 8 marca.

Spotkania

2010-02-26T18:47:00.002+01:00

Wiele razy zastanawiałam się, co by było gdyby nie spotkała na swej drodze tej albo innej osoby... Jak potoczyłoby się moje życie? Czy byłabym inna - w sensie tego, co osiągnęłam, co posiadam, ale także: czy byłabym innym człowiekiem? Ludzie, których spotykamy, odmieniają nasze życie. Jesteśmy jak planety w Kosmosie, które się przyciągają i w mniejszym albo większym stopniu wzajemnie na siebie oddziałują. Każda zmienia tor naszej dalszej wędrówki, wpływa na nasze wybory - i te dobre i te złe.

Kiedyś czytałam w jakiejś gazecie o takich spotkaniach, które nas zmieniają. To nie musi być jakaś ważna postać czy autorytet, to nie musi być nikt wyjątkowy. Wystarczy, że staje się ważny dla nas - ze względu na podobieństwa do nas, na różnice, które nas dzielą, ze względu na jej i nasze doświadczenia a także wzajemne potrzeby i to potrzeby danej właśnie chwili. Czasem pojedyncze zdanie wypowiedziane przez drugiego człowieka zapada nam w pamięć i odmienia nas całkowicie. Niekiedy są to wieloletnie przyjaźnie, związki uczuciowe, ale czasami krótkie znajomości, które jednak posiadają tajemniczą moc zagięcia toru naszego losu, jak magnes.

Wierzę w przeznaczenie, wierzę, że wszystkie osoby, które spotykam w swoim życiu mają jakieś znaczenie, coś jak zadanie, które muszą wypełnić. I że ja mogę mieć takie znaczenie dla innych. Myślę, że naszym obowiązkiem jest odnajdywanie sensu tych spotkań i znajomości. Od każdego możemy się czegoś nauczyć, każdy posiada przecież inny bagaż doświadczeń, dlatego tak ważne jest umieć słuchać. Kiedyś słyszałam takie zdanie, że ludzie, których spotykamy oraz ich słowa mogą zmieniać bieg naszego życia, zawracać z utartych kolein lub wyrwać nas z nich, abyśmy potrafili wejść na właściwy tor (ale który tor jest właściwy, widać dopiero z perspektywy czasu). To staje się ważne zwłaszcza wtedy, gdy człowiek czuje się zagubiony. Daje nadzieję, bo kiedy nie wiemy, czego potrzebujemy, poruszamy się jak ślepcy. Wtedy ważne jest, by chcieć się odnaleźć, by odnaleźć sens własnego życia. Szukanie celu znaczy naszą drogę wewnętrznego rozwoju.

   Na każdym etapie życia nasze potrzeby mogą ulegać zmianie, zależnie od tego co już doświadczyliśmy i kim jesteśmy. Ponoć co 7 lat zmienia się charakter człowieka (a może właśnie jego potrzeby?). To mi tłumaczy, dlaczego mówi się, ze małżeństwo przeżywa pierwszy kryzys właśnie po tylu latach.
   Ale myślę w tej chwili o ludziach, którzy kiedyś byli mi bardzo bliscy, o przyjaźniach, które wygasły, a miały trwać wiecznie, o naszych wspólnych tajemnicach, zwierzeniach, o tym jak świetnie się bawiliśmy, jak dobrze czuliśmy się w swoim towarzystwie. Czuję smutek i żal. Nie rozumiem tego świata....
   Jacek Santorski napisał kiedyś, że ludzie nie radzą sobie w większości z powierzchowną złożonością , a zarazem z głęboką prostotą tego świata. Nie jestem chyba wyjątkiem. :-)

Aniołki w decoupage

2010-02-25T19:29:00.001+01:00

Powoli zaczynam nadrabiać zaległości i powracam - tym razem pobawiłam się w oklejenie masy solnej techniką serwetkową. Jaki jest efekt, można zobaczyć poniżej.

Zwierzaki

2010-02-17T12:31:00.000+01:00

Dziś wrzucam fotki zwierzaków, które wykonałam już dość dawno, ale czekały cały czas na wykończenie. Pomalowane były przekładane z jednego miejsca na drugie zanim je polakierowałam. Na szczęście już znalazły nowych opiekunów, a w zasadzie były "zaklepane" na etapie tworzenia.

Mała małpka fiki miki

2010-02-16T14:58:00.000+01:00

Dziś zakręcona małpka z masy solnej. :-)

Zajączek na Walentynki

2010-02-10T18:42:00.002+01:00

Właśnie czytam jeszcze raz tytuł, jaki nadałam temu postowi - zajączek na Walentynki. To dowód na to że można pogodzić Wielkanoc i Walentynki, ha ha ha, a także że te zające, króliki i wszystkie kicaje prześladują mnie jednak i nie sposób się od nich uwolnić. Cóż, osobiście nie przepadam za Świętem Zakochanych, które według mnie ma wymiar komercyjny. Jeśli się kocha, pamięta się o partnerze bez potrzeby ustanawiania święta. Poza tym święto to dyskryminuje singli i wszystkie osoby, które są samotne. A jeśli są same nie z własnego wyboru, taki dzień dodatkowo musi wpływać na nie depresyjnie.

Ale co ja piszę, bądźmy optymistami, życzę wszystkim jak Polska długa i szeroka, dużo miłości w tym dniu i przez cały rok.

Jestem sobie mały miś...

2010-02-09T19:06:00.004+01:00

Jakiś czas temu, zainspirowana kartką z życzeniami zrobiłam małego misia leżącego na stosie kolorowych kocyków. To moja pierwsza praca, w której zostawiłam od spodu pustą przestrzeń (okleiłam mały kartonik folią aluminiową, którą po wyschnięciu wyciągnęłam), przez co masa szybciej schnie i nie pęka.

Patrząc to na misia.. to na aurę za oknem... myślę, że przespanie zimy to wcale nie taki zły pomysł.......

Małe śpiochy

2010-01-30T16:15:00.002+01:00

Zima. Za oknem wieje okropny wiatr, porywając sypki śnieg w powietrze. Kładziesz się spać nie wiedząc o tym, że gdzieś pod deską podłogi mała myszka odkłada książkę, gasi latarkę i przykrywa się po szyję kołderką. :-)

Panny króliczanki i nie tylko

2010-01-30T14:59:00.000+01:00

Zawsze mnie bawiło, gdy widziałam w empiku, że koło września pojawiają się gazetki z motywami robótek ręcznych na Boże Narodzenie, a koło Gwiazdki pojawiały się propozycje na Wielkanoc. A tu, proszę, sama padam ofiarą takich poczynań i już teraz udzielają mi sie wielkanocne klimaty. :-)

Coraz cześciej w mojej głowie pojawiają się myśli o lepieniu królików i marchewek. Poniżej pierwsze propozycje: panny króliczanki i szybki Romek.

Anioły z sercem :-)

2010-01-29T18:47:00.001+01:00

"Najczęściej można cię spotkać nad prtzepaścią lukrowaną. Gdzie przez dziurawą kładkę przeprowadzasz dwoje dzieci."

A. Ziemianin "Makatka z aniołem"

Ikona z aniołem w technice decoupage

2010-01-29T18:20:00.000+01:00

Prezentuję ikonę wykonaną w ostatnim czasie na warsztatach artystycznych w galerii "kreatywnie.com". :-)

Wykonana jest na drewnie. Do jej stworzenia wykorzystano folię do złoceń ( złocenia techniką foiling), papier klasyczny, lakier postarzajacy dwuskładnikowy oraz patynę bitumiczną. Technika jest niezwykle prosta, a jednocześnie bardzo efektowna.

Świąteczne anioły

2010-01-26T17:16:00.001+01:00

Przed świętami ogarnęła mnie mania lepienia aniołów. Wiem, że anioł to stworzenie doskonałe, a te moje dalekie są od tego, ha ha, ale pomimo to je zaprezentuję. Przede wszystkim dlatego, że inspiracją był prosty i dostępny dla każdego kurs obrazkowy w 'cafeart". Najfajniejsze jest w nim to, że na bazie jednego model może być podstawą do stworzenia wielu aniołów różniących się od siebie.

Szklany misz-masz

2010-01-25T20:14:00.001+01:00

Tym razem mały misz-masz, czyli kilka przedmiotów wykonanych w różnym czasie. Pierwszy to jeden z kompletu kieliszków do szampana, który wykonałam dla moich przyjaciół, ozdobiony motywem delikatnych listków. Dalej - swiecznik tealight, wykonany z barwionego na czerwono szkła, w rzeczywistości wygląda lepiej niż na zdjęciu :-) Płomień prześwituje przez przezroczyste grawerowane miejsca i ładnie kontrastuje z ciepłą czerwienią świecznika. Na koniec wysoka szklanka do napojów w abstrakcyjne kółka.

Szklanki z motywem kwitnącej wiśni

2010-01-25T19:59:00.000+01:00

Sama nie wiem czy tak wygląda kwitnąca wiśnia, w każdym razie kwitnąca gałąź. :-) Naczynia to niskie szklanki z kolorowego grubego szkła, które świetnie nadaje się do grawerowania z conajmniej dwóch powodów: po pierwsze nie istnieje w zasadzie możliwość uszkodzenia mechanicznego przez narzędzie, na co trzeba koniecznie zwracać uwagę w przypadku kieliszków, a więc co za tym idzie - wzory mogą być głębokie i wyraźne, z drugiej strony - przez wybrany motyw - pozostają subtelne. Szklanki również nadają sie jako świeczniki do tealightów.

Szklanki z motywem kwiatów

2010-01-25T19:39:00.000+01:00

Znalazłam w witrynie szklanki ze starego kompletu, któych nigdy nie używaliśmy i postanowiłam je ozdobić motywami kwiatowymi. Są więc polne kwiaty, krokusy, a nawet kłosy zboża. Niestety zrobiłam tylko jeden komplet zdjęć i okazało się po przeniesieniu na komputer, że nie są one idealnie wyraźne. Fotografowanie szkła to jednak wyższa szkoła jazdy - wie o tym ten, kto choć raz próbował. Ja kombinowałam na wiele sposóbów, podkładając lampę pod szklany stolik, fotografując przy dziennym świetle... ale najlepszy okazał się sposób z oświetleniem wyrobów od góry lampką halogenową. W ten sposób unika się odbicia lampy od szkła, ponieważ użycie jej okazuje się zbędne.

Szklane świeczniki na tealight

2010-01-19T14:15:00.000+01:00

Tym razem zdjęcia szklanych przeźroczystych świeczników, które kupiłam w IKEA i ozdobiłam własnoręcznie.

Grawerowane kieliszki do wina

2010-01-19T14:02:00.000+01:00

Poniżej zdjęcia kieliszków do wina, które sama grawerowałam ręcznie. Pierwszy w drobne kwiatki, które oplatają całą środkową część kieliszka...

...i jeszcze jeden, tym razem ozdobiony w fantazyjne pędy...

Powitanie

2010-01-19T13:43:00.000+01:00

Witam wszystkich na moim blogu.

Niektórzy czynią z początkiem roku nowe postanowienia, rzucają palenie, zaczynają biegać albo podejmują naukę angielskiego. Ja postanowiłam, że założę blog, na którym będę przedstawiać wynik moich artystycznych eksperymentów i sposobu w jaki próbuję zapomnieć o codziennym życiu, o schemacie praca - dom, o "dniu świstaka", który wielu z nas odczuwa, gdy nie doświadcza nic innego. W taki sposób, bez żadnego hobby czy robienia rzeczy, w których się spełniamy, boleśniej odczuwamy upływ czasu, który jak ziarenka piasku przepływa między palcami... Gdy nie posiada się pasji, każdy następny rok bedzie się witać ze świadomością przemijania i galopującego czasu.

Dlatego rzucam wyzwanie i będę pisac bloga, choć obecnie jeszcze nie bardzo wiem, jak się do tego zabrać technicznie. :-)

Wkrótce zamieszczę tu zdjęcia moich dotychczasowych prac.

Art shaker by Monique

W ostatniej chwili czyli zimowe krajobrazy w miniaturze

I znów anioły w moim domu...

Idealne na rękę!

Ikony w decoupage

Świąteczne pomysły na prezenty

Witaj na świecie maleńka!

Magnesy

Prezent dla Młodej Pary

Caravaggio czyli o pewnym wyjątkowym awanturniku

Pin up girls czyli dziewczyny na tapety

Pudełko starego podróżnika

Moja własna kamieniczka

Tace ze spękaniami sotille

Majowo mi

Prezent w 15 minut

Komplet dla małej księżniczki

Home sweet home

Pudełko vintage

Dla zakochanych

Zakładki do książek

Pudełka na herbatę

Zamówienie specjalne

Nadganiam zaległości

Wszyscy święci

Anioły z masy solnej

Szklane magnesy - ciąg dalszy

Romantycznie

Black and white

Szklane magnesy

Wszystko kręci się wkoło butów

His master`s voice

Moje ulubione

Fotografie w stylu vintage

Odkrywanie dinozaura

Sielskie klimaty

Para za parą

Lipcowe zmagania

Skrzynka na wino

Moje odkrycia

Po przerwie...

"Ale ty się mega nudzisz..."

Małe damy

Coś prostego, coś małego

Ikony

Ktoś majstrował przy czasie...

...

(...)przeleciał ptak przepływa obłok upada liść kiełkuje ślaz i cisza jest na wysokościach i dymi mgłą katyński las...

Wiosennie, sennie...

Ale jaja...

Odwiedził mnie zajączek :-)

Jajecznie :-)

W klimacie tradycji

Dyzio marzyciel

Japońskie klimaty

Kaziuki 2010 w Poznaniu

A psik!

Kaczuchy

Wiosenne zające, wymianki i candy

Spotkania

Aniołki w decoupage

Zwierzaki

Mała małpka fiki miki

Zajączek na Walentynki

Jestem sobie mały miś...

Małe śpiochy

Panny króliczanki i nie tylko

Anioły z sercem :-)

Ikona z aniołem w technice decoupage

Świąteczne anioły

Szklany misz-masz

Szklanki z motywem kwitnącej wiśni

Szklanki z motywem kwiatów

Szklane świeczniki na tealight

Grawerowane kieliszki do wina

Powitanie

(...)przeleciał ptak przepływa obłok
upada liść kiełkuje ślaz
i cisza jest na wysokościach
i dymi mgłą katyński las...