Dzisiaj prezentuję ciasteczka, które można podarować z okazji narodzin dziecka. Będzie duuuużo zdjęć! W sumie spotkałam się z tym, że takie ciastka daje się również na tzw. "baby shower", w Polsce chyba mało popularne, szkoda, bo przecież każda okazja jest dobra, żeby świętować.
Moje ciastka zrobiłam dla rodziców małego Jurka - to ciasteczka z prawdziwą wanilią zdobione lukrem królewskim. Zapraszam do obejrzenia!
Pytacie jak robię zdobienia literkowe na ciastkach. Jesli ktoś ma sprawną i wprawioną rękę może to robić bezpośrednio na ciastku - na jeszcze wilgotnym lukrze (wtedy napis wtopi się w tło jak na ciastku z koroną) bądź na wyschniętym już lukrze (wtedy napis będzie wypukły). Gdy chcę, aby literki były dokładne, dopracowane albo miały określony kształt, wówczas drukuję literkę na kartce, wkładam ją do koszulki foliowej i rozprowadzam lukier na folii. Gdy wyschnie, można go delikatnie odkleić i położyć na ciastku, na którym jest jeszcze wilgotny lukier - wówczas literka w naturalny sposób wtopi się w tło. Do rozprowadzania lukru polecam specjalną igłę (do kupienia w sklepach z foremkami do ciast). Bardzo ułatwia pracę z drobnymi elementami.
Dzisiaj różności - z wielu dziedzin. Powstały kolejne literki - dla córki koleżanki oraz dla mojego malutkiego bratanka, który otrzymał imię po naszym tacie.
Dla małego Jureczka powstał też pieluszkowy motocykl. To bardzo fajny prezent na wizytę po urodzeniu maluszka - ja zrobiłam go z pieluch jednorazowych, 2 flanelowych kocyków, 2 śliniaków, butelki dla dziecka oraz kompletu skarpetek. Za kierownicą można posadzić maskotkę.
I tak oto małymi kroczkami wkrada się jesień. A jeszcze miesiąc temu były upały nie do wytrzymania. Przypomina mi się taka fajna stara piosenka, która sprawia, że pojawia się jakaś nostalgia... Żal poziomek. Żal nawet upałów...
Moja żona mnie dzisiaj skrzyczała, powiedziała, żem mazgaj, że głupi. Że ze wstydu się za mnie rumieni, kiedyż wreszcie zmądrzeję już raz. A na śmiesznym tle sprawa powstała: poprosiłem, poziomek niech kupi. - Zdziecinniałeś - powiada - w jesieni? - To już jesień? Jak leci ten czas!
I westchnąłem: no patrz, już po lecie, po wakacjach, po słońcu, mój Boże! Już się zacznie szaruga na świecie, no, jasnych spodni już chyba nie włożę. Pewnie deszcze się zaczną i słota, na to ona, przepraszam, idiota! Uśmiechnąłem się, mów sobie zdrowo, ty wiesz swoje, a ja swoje wiem.
Bo mnie jest szkoda lata i letnich złotych wspomnień, Niech mówią: głupi, o mnie, a mnie jest żal. Za oknem szaro, smutno, a jeszcze przed miesiącem Pogoda, zieleń, słońce, naprawdę żal.
To tak jak gdyby ktoś najdroższy nagle odszedł I zabrał radość, uśmiech, a zostawił łzy. Bo mnie jest szkoda lata i ludzi żal, i nieba, Po którym płyną smutne jesienne mgły.
Człowiek pensję ma bardziej niż marną: tysiąc złotych miesięcznie - niewiele. Ale w lecie, tych tysiąc, to suma! Można za nią jak król jakiś żyć. Słońce grzeje, opala za darmo, Wisłę gratis masz w każdą niedzielę, Ptaki dają bezpłatne koncerty, nawet nie chce się jeść ani pić.
Jesień, owszem, jest piękna, bogata, bardzo urozmaicona i pełna kolorów. Ale gdzie, gdzie jesieni do lata, do lipcowych, sierpniowych wieczorów! Już niedługo i zima przyleci, pełna śniegu, zawiei, zamieci. A mnie w głowie poziomki i głupstwa, jakiś koncert i Wisła, i las.
A mnie jest szkoda lata i letnich złotych wspomnień, Niech mówią: głupi, o mnie, a mnie jest żal. Za oknem szaro, smutno, a jeszcze przed miesiącem Pogoda, zieleń, słońce, naprawdę żal.
To tak jak gdyby ktoś najdroższy nagle odszedł I zabrał radość, uśmiech, a zostawił łzy. Bo mnie jest szkoda lata i ludzi żal, i nieba, Po którym płyną smutne jesienne mgły.
